حرکتی دیگر

مادر باردار انسانیت است. او از طریق مبدا جسمی واقع شدن برای انسان وگشایشگر جهان برای فرزند خویش شدن، چون روزنه ای نور را از خود می گذراند. انسان ناخود آگاه خود را از مادر می یابد و مادر فرزند را از خود می بیند. امکان مادری امکان تجربه ی انسان زایی است از این رو زن نسبت نزدیکی با انسان دارد. تو گویی زن در دوران حاملگی انسان را در خود می یابد و آن را حمل می کند. اگر چه می توان مادربودگی را نه خصلتی ذاتی بلکه حاصل تلقین اجتماع در نظر آورد اما این خصلت شرافتی هم عرض انسانیت است. اگر چه محبت مادر به فرزند خویش بسیار شدید و در بر گیرنده است و کمتر می توان جبران محبت بیکران مادری را نمود اما صرف مادری خود می تواند نشانگر جایگاه انسانی این وضع باشد.

اگر بتوان آینده را به عنوان مسیری برای پیش رفتن انسان و ظهور انسانیت در نظر آورد و اگر امروز را در مقایسه با گذشته انسانی تر دید و یا حتی تاریخ را محل وقوع حماسه ها و داستان های انسانی لحاظ  نمود . این تنها مادران تاریخ بوده اند که با به فعل رساندن انسانها، زمینه ساز عبور قافله ی تاریخ بوده اند. مادر در بطن تاریخ ناپیدا و چون بودی زیرین، نمود های رویین انسانی را بر می آورد را بر می آورد. آری مادر باردار انسانیت است نفس مادر فیزیکی اگر چه محبت مادرانه از حد فهم فرا تر می رود و سوختن مادرانه انسانیت بالفعل را نشان می دهد. رد شدن از کنار زن و مادر، رد شدن از محبت مادرانه و صلح و عشق و دوستی است. زن نه به عنوان موجودی احساسی، بلکه به عنوان موجودی خاص، خود را چون نیمه ی روشن جهان می نمایاند. نیمه ای که در زیر تغلب مردانه، پنهان مانده بوده است و امروز شاید با ابزاری مردانه حقوق مردانه را می طلبد. زن اگر چه مادر می شود اما در زنانگی تفاوتی تاریخی با مرد را باز تاب می دهد. تفاوت نادیده ی زن، او را چون مرد بازیگر شرایط موجود می سازد. زن عامل تاریخ مردانه می شود و محبت مادرانه در دنیای مردانه جایگاهی نمی یابد و خشونت جهان حاضر را در بر می گیرد.

خانواده می تواند با تکریم زن و محور قرار دادن روحیه زنانه از خشونت غالب کنونی فرا گذرد و این بار بتواند جهانی عاری از خشونت را با تکیه بر تفاهم انسانی و صلح  بنیان نهد. اگر زن و مادر مدام سانسور شده اند و مدام  تاریخ را شمشیر و مردان ساخته اند اینک شاید موقع آن رسیده باشد تا به مادر برگردیم و خود را متعلق به محبتی بی کران بدانیم و سعی نماییم چون مادر با جهان خویش رفتار نماییم. توسل به مقام مادر توسل به مهر و صبر و آرامش است بازگشت به نقد جزم های مردانه و خود ساخته ی تاریخ. اگرچه نمی توان از گفتار حاضر نتیجه گرفت که تاریخ مردانه و زنانه داریم و مرد و زن بر بنایی فیزیولوژیک، متباینان اند اما باید در نظر داشت که زنانه و مردانه بودن تفاوت هایی ممکن برای انسان اند. حال شاید نوبت « رسیده باشد که مادرانه به جهان نگریست.

***

اما امروز میلاد فاطمه (س) است. زنی که نور سبز علوی را از خود می گذراند و حقیقت را نقش می  زند. صبر فاطمه و فعالیت بی وقفه اش در راه پدر نشاندهنده حرکت سیاسی و فعالیت اساسی زن در اسلام می باشد. محبت علوی نسبت به فاطمه(س) نشاندهنده روحیه زنانه شیعه است.و دوست داشتن زنی و توسل به زنی و چاره جویی از زنی که نه تنها پاک بود ونمادی مذهبی که همچنین فعالی تاریخی بود و محوری برای اعتراض و عصیان. امروز زاده شدن دنیایی دیگر است. دنیایی با نمادی زنانه دنیایی با روحی محبت آمیز و غمگینانه. شاید باید امروز چون فاطمه غم حقیقت را به صبر بر نشست. میلاد آن دردانه را به همه انسان ها تبریک می گویم.

نوشته شده توسط میثم قهوه چیان در سه شنبه 1387/04/04 ساعت 17:35 موضوع ایام گرامی | لینک ثابت

ایمان یافتن پناه است ،آسوده شدن و معنا و شخصیت یافتن. ایمان یافتن خانه است و از سرگردانی در دیار دیگران رها شدن. و حج نشانه و سمبل و شاید جشنی است واجب برای خانه دار شدن برای کسی که می تواند برود و برگردد و بر زندگی مادی اش لطمه ای نخورد. عید قربان قرار گرفتن حاجی در سنت ابراهیمی است عضو آل ابرهیم شدن است و نیز نشانه ای از اسلام و تسلیم در برابر مطلق متعال خداوند سبحان. ایمان رهایی از مادیات است اما رها کردن مادیان نیست. با ایمان انسان ارتقا می یابد و وضع مادی نیز ارتقا می بخشد. خانه داری مومن اعتزال (کناره گیری) در خویش است اما این به معنی انتزاع(جدا شدگی) او از دیگری نیست. همین است که انسان مومن سازنده ی جامعه نیز هست از طریق اصلاح خویش و همین است که خود شناسی خداشناسی است. حج نشانه است اما این باعث نمی شود تنها نشانه باشد. مسجد الحرام خود در مادیت خویش هم مکانی مقدس است. مکانی پاک که خدایش بیت خوانده است بیتی که ابراهیمش، نوحش بنیان نهاده است. کعبه تجلی روح در ماده است و چه مومنانی چه مومنانی که در آن نگردیده اند و جامعه را ارتقاء نداده اند انگار دیروز بود که امام حسین علیه السلام از کعبه عزم کوفه نمود و تاریخ را دیگر گونه ساخت.

در این جهان از خود بیگانه ایمان تنها یک ژست نیست بازتولید سنت هم هست باز تولید سنت اسلامی که محلی است برای ایمان راستین. عید قربان یکی از نشانه های این نجات جهانی و انسانی است. این عید را بر تک تک دوستان، ایرانیان، مسلمانان و جهانیان تبریک می گویم.

نوشته شده توسط میثم قهوه چیان در چهارشنبه 1386/09/28 ساعت 16:41 موضوع ایام گرامی | لینک ثابت

نوشته شده توسط میثم قهوه چیان در چهارشنبه 1386/08/30 ساعت 17:28 موضوع ایام گرامی | لینک ثابت

سالروز وفات سردار ملي ستار خان آن مرد بزرگ كه افتخارش اسلام و آرمانش آزادي ملت بود را به همه ي دوستان تسليت عرض مي كنم.

نوشته شده توسط میثم قهوه چیان در پنجشنبه 1386/08/24 ساعت 22:13 موضوع ایام گرامی | لینک ثابت